tłumaczenie to nie jest praca wyłącznie umysłowa

- najpierw albowiem trzeba porządnie wgryźć się w tekst, czego efekty wyglądają niekiedy jak na ilustracji poniżej.

(Bartek i Teba, dzięki za sesję zdjęciową!)

świetnie napisana recenzja przekładu (Davida Fostera Wallace'a)

dziękuję za polecenie i gorąco polecam dalej

http://malyformat.com/2018/02/david-foster-wallace-2015-2017-historia-malutenkiej-zbrodni/

Not Waving, But Drowning

z okazji światowego Dnia Walki z Depresją - mój niepublikowany wcześniej przekład wiersza Stevie Smith Not Waving, But Drowning

Stevie Smith

Nie machałem, tylko tonąłem

Nikt nie słyszał zmarłego,

A mimo to charczał z mozołem:

Byłem dużo dalej od brzegu, niż sądziliście

I nie machałem, tylko tonąłem.

Tak lubił błaznować, biedaczysko,

A teraz nie żyje

Pewnie było dla niego za zimno, serce nie wytrzymało,

Mówili.

Nie, nie, to nie tak, zawsze było za zimno

(to wciąż zmarły charczał z mozołem)

Całe życie byłem dużo za daleko od brzegu

I nie machałem, tylko tonąłem.

przełożyła AP

z perspektywy indyjskiej - bardzo ciekawe

http://www.asymptotejournal.com/blog/2017/04/27/anita-gopalan-on-the-joys-of-translation/

tłumacz literatury a rzeczywistość

Anegdota przywieziona z Gdańskich Spotkań Tłumaczy.

Syn pewnego cenionego, wpływowego łotewskiego tłumacza popadł w konflikt z prawem, bo zbyt aktywnie uczestniczył w demonstracji antyrządowej. Uciekł z kraju, przez dwa lata udało mu się ukrywać, ale w końcu Interpol dopadł go w Czechach i chłopak trafił do aresztu. Stamtąd skontaktował się z ojcem i poprosił go o pomoc. Pomoc niebawem przyszła - kochający tato przesłał synowi słownik języka czeskiego, żeby z pożytkiem wykorzystał wolny czas, którego w więzieniu będzie miał w bród.

"Kto się boi obcości" - wykład Małgorzaty Łukasiewicz i zapowiedź książki

http://www.dwutygodnik.com/artykul/7097-kto-sie-boi-obcosci.html

definicja przekładu według Borgesa

Cytuję za Alberto Manguelem, gościem nadchodzących Gdańskich Spotkań Tłumaczy "Odnalezione w tłumaczeniu", z wywiadu przeprowadzonego przez Grzegorza Jankowicza:

W jednym z wczesnych esejów Borges proponuje, żeby pojmować przekład jako równoważny z jedną z nieostatecznych wersji oryginału, różnica między nimi jest bowiem tylko kwestią chronologii, nie hierarchii – wersja nieostateczna jest wcześniejsza w stosunku do oryginału, a przekład późniejszy. Jak pisze, „Uważać nową kombinację elementów za siłą rzeczy gorszą od oryginalnej to znaczy uważać wersję tekstu G za siłą rzeczy gorszą od wersji H, ponieważ mogą istnieć wyłącznie wersje nieostateczne. Pojęcie tekstu definitywnego można dopuścić jedynie w religii lub jako skutek zmęczenia autora”.